Radović: Zapostavljeni smo, nemamo skoro ni vodu, a gorući problemi se ne rješavaju

Iako su Reževići decenijama prepoznati po autentičnoj paštrovskoj arhitekturi, miru i netaknutoj prirodi, zbog čega privlače sve veći broj stranih turoperatora i gostiju, mještani ovog dijela budvanske opštine i dalje se suočavaju sa nedostatkom osnovnih uslova za život.

Gostujući u emisiji „Jutrom iz Budve”, predsjednik Mjesne zajednice Reževići, Aleksandar Radović, ukazao je na goruće komunalne i infrastrukturne probleme, istakavši da se ovo područje, uprkos velikom turističkom potencijalu i milionskim investicijama u nekretnine, osjeća potpuno zapostavljeno od strane nadležnih institucija.

Bez paralelnih puteva i usred suše bez vode

Kako navodi Radović, u Reževićima ne postoji adekvatna saobraćajna infrastruktura, a cjelokupno naselje oslonjeno je na samo jednu saobraćajnicu - magistralni put.

„Slobodno mogu da kažem da nemamo ništa. Reževići su bazirani samo na jednu ulicu, odnosno na magistralni put koji je u ingerenciji države. Nemamo nijednu drugu ulicu, niti paralelni put koji bi se koristio u slučaju nezgoda ili za potrebe lokalnog stanovništva i samog razvoja mjesta. Čak je i taj magistralni put u katastrofalnom stanju”, naglašava Radović.

Pored saobraćajne blokade, problem vodosnabdijevanja ove godine dostigao je kritičnu tačku.

„Skoro nemamo ni vodu, što je najveći problem. Ovo je prvi put u istoriji da je rijeka Reževići presušila. Bile su uvedene restrikcije zadnjih mjesec dana kako bi se bazen na pumpnoj stanici preko noći napunio da bi bilo vode tokom dana. Do skoro smo iz Reževića snabdijevali cijelu opštinu, a sada ćemo vjerovatno morati da tražimo pomoć od Regionalnog vodovoda”, upozorava predsjednik MZ Reževići.

Septičke jame i ugrožavanje seoskih puteva

Poseban problem predstavlja kanalizaciona mreža. Starija gradnja i dalje funkcioniše putem septičkih jama i upojnih bunara, što direktno ugrožava podzemne vode i ekosistem. Radović se osvrnuo i na situaciju oko lokacije za postrojenje za prečišćavanje otpadnih voda, koja je bila predviđena na samoj plaži u rijeci Reževići, zbog čega su mještani reagovali i obustavili taj projekat.

Takođe, teška mehanizacija koja prolazi kroz seoska naselja dodatno uništava puteve koje su mještani uglavnom sami finansirali i probijali.

„U naselju Čam i Do dolazilo je i do teških riječi. Mi smo u dva plana budžeta uvrstili izgradnju potpornog zida i rekonstrukciju puta koji je u kritičnom stanju. Svi ti putevi su probijani direktno o trošku mještana. Međutim, kada na takav put uđe teška mehanizacija od 100 tona za postavljanje dalekovoda, logično je da se sve uništi, a pomoći od Opštine nema”, ističe Radović.

Nedostaju igrališta, šetališta i bezbjedna stajališta

Govoreći o komunalnom opremanju, Radović je naveo da je nedavno postavljena jedna kontejnerska stanica u saradnji sa nadležnim sekretarijatom, ali da je to nedovoljno jer je naselju potrebno još bar pet takvih lokacija kako bi se spriječilo stvaranje divljih deponija.

„Iskreno, jedva čekam da mi istekne mandat jer ne vidim pomjeranje s mrtve tačke. Za skoro šest godina, Opština je samo jednom uplatila 25.000 eura pred izbore. Redovno šaljemo zahtjeve za svaki budžet, ali se ništa ne dešava. Od Svetog Stefana do Buljarice nemate nijedno otvoreno dječje igralište (osim u Petrovcu), nemate sportski teren koji nije u privatnom vlasništvu, niti imamo uređeno šetalište”, zaključuje Radović.

Pored navedenih problema, kao ključni bezbjednosni rizik ostaje i neuređeno uključenje sa lokalnih puteva na magistralu, nedostatak pješačkih prelaza, autobusko-stajališnih niša, kao i potreba za izgradnjom kružnog toka koji bi olakšao i osigurao protok saobraćaja kroz ovo naselje.