Zašto je u Budvi teško formirati skupštinu stanara i izabrati upravnika?

U Budvi postoji veliki raskorak između evidentiranih stambenih jedinica i broja stalnih stanara. Prema podacima MONSTAT-a sa posljednjeg popisa, na teritoriji budvanske opštine — od Jaza do Buljarice — nalazi se oko 20.000 stanova u kojima niko ne živi, što stvara ozbiljne izazove u primjeni Zakona o održavanju stambenih zgrada.

O ovoj temi, zakonskim regulativama i realnom stanju na terenu, u programu Radio Budve govorila je Amina Šabotić, zamjenica sekretara Sekretarijata za komunalno-stambene poslove Opštine Budva.

Razlika između stambene zgrade i turističkog objekta

Jedan od glavnih problema sa kojima se Sekretarijat svakodnevno susreće jeste sama zakonska definicija stambene zgrade i njeno razlikovanje od apartmansko-turističkih objekata na terenu.

„Stambena zgrada je ona zgrada u kojoj postoji najmanje jedan poseban dio namijenjen za stanovanje. Osnovni i jedini vjerodostojni dokument za naš rad u Sekretarijatu jeste List nepokretnosti. Ukoliko u njemu ne piše da je objekat stambena zgrada, već je upisan kao apartmansko-turistički objekat, kondo-hotel ili turističko stanovanje, tu nastaje problem — skupština stanara može se formirati samo i isključivo u stambenim zgradama“, objašnjava Šabotić.

Ona dodaje da je Zakon o stanovanju u fazi izmjena i dopuna, te izražava nadu da će nadležni na državnom nivou prepoznati ovaj specifičan problem koji pogadjaja primorske opštine, a naročito Budvu.

Kvorum za odlučivanje i obaveza plaćanja održavanja

U zgradama u kojima stalno živi tek mali procenat stanara, održavanje sjednica i donošenje odluka često deluje neizvodljivo. Međutim, zakon nudi mehanizam za prevazilaženje nedostatka kvoruma.

„Skupština stanara odlučuje ako je prisutno više od polovine članova. Izuzetno, ako se ni nakon dva poziva sa istim dnevnim redom ne postigne kvorum, skupština na narednom sastanku odlučuje većinom glasova prisutnih članova. Ključno je da i vlasnici koji ne žive u tim stanovima redovno izmiruju svoje troškove“, navodi Šabotić.

Kada je riječ o finansiranju zajedničkih prostorija, ulaza, hodnika i liftova, propisi su jasni, iako je praksa često drugačija.

„Troškove redovnog održavanja i hitnih radova na zgradi i urbanističkoj parceli snose etažni vlasnici srazmjerno učešću neto površine svojih posebnih dijelova u ukupnoj površini zgrade. To je zakonska obaveza svakog vlasnika, bez obzira na to da li u stanovima borave ili su nerezidenti“, ističe naša sagovornica.

Uloga i izazovi profesionalnog upravnika

Pored Skupštine etažnih vlasnika i njenog predsjednika, ključna figura u funkcionisanju jedne zgrade jeste upravnik.

„Posao profesionalnog upravnika je izuzetno zahtjevan i traži mnogo strpljenja i empatije. Upravnik izvršava odluke skupštine, podnosi izvještaje o radu, naplaćuje prihode, organizuje uplate na račun zgrade, prima i otpušta domara, te obezbjeđuje poštovanje pravila etažnih vlasnika. Iako je naporno, vidim pomak u svijesti ljudi — polako shvatamo da upravnik i skupština stanara služe nama i očuvanju naše imovine“, naglašava Šabotić.

Apel građanima: Odgovornost prema sopstvenoj i zajedničkoj imovini

Na kraju razgovora, zamjenica sekretara Sekretarijata za komunalno-stambene poslove apelovala je na građane da zajedničkim dogovorom i empatijom rješavaju komšijske i stambene izazove.

„Potrebno je da vodimo računa jedni o drugima — bilo da je u pitanju kućni red u zgradi, na poslu ili na igralištu. To je naša imovina, naš život i budućnost naše djece. Pozivam sve građane da uključimo malo više empatije i odgovornosti prema zajedničkom prostoru u kom živimo“, zaključila je Šabotić.