Zec: Čak 60 odsto budvanskih penzionera živi sa minimalcem, zaboravljeni i od Fonda PIO i od Opštine
Budva je grad turizma i visokih cijena, ali za mnoge njene starije sugrađane svakodnevica nije odmor, već grčevita borba za obezbjeđivanje osnovnih životnih potreba. Težak položaj budvanskih penzionera ogleda se u ogromnoj nesrazmjeri između skromnih primanja i enormnih troškova života.
U gradu u kojem troškovi života iz dana u dan rastu, najstarija populacija suočava se sa teškim materijalnim uslovima. Kako je istakao predsjednik Udruženja penzionera Budve, inflacija obezvređuje i onako skromna primanja, dok je značajan broj penzionera bez trajno riješenog stambenog pitanja.
Podaci su poražavajući — čak 60 odsto penzionera u Budvi danas prima minimalnu penziju. Uz svakodnevni skok cijena, uslovi za život ove populacije postali su nepodnošljivi.
Prostorije udruženja pune onih koji traže pomoć
Mnogi penzioneri u Budvi danas žive na samoj ivici egzistencije. Zbog toga su prostorije Udruženja penzionera svakodnevno pune onih koji dolaze u nadi da će dobiti finansijsku ili materijalnu podršku. Međutim, organizacija sve teže odgovara na te zahtjeve jer resursa i sredstava nema.
Prvi čovjek budvanskih penzionera naglašava da se osjećaju prepušteni sami sebi i zaboravljeni, kako od strane Fonda penzijskog i invalidskog osiguranja (PIO), tako i od lokalne samouprave.
„Fond PIO je ranije imao program u okviru kojeg je odvajao sredstva za najugroženije penzionere i prosljeđivao udruženjima radi raspodjele. Međutim, u posljednje dvije godine nismo dobili ni centa pomoći za penzionere koji su u teškom materijalnom stanju. Nije trebalo da zaborave penzionere, pogotovo one najsiromašnije, sa primanjima do 450 ili 500 eura. Šta penzioner može sa 500 eura na ovoj inflaciji i uz ovolike troškove?“, upozoravaju Zec.
Odmor i oporavak – nedostižan luksuz ili skromna opcija?
Tokom ljetnjeg perioda, penzionerima je formalno omogućeno korišćenje odmora u odmaralištima na Žabljaku i u Ulcinju pod povoljnijim uslovima, sa mogućnošću plaćanja na šest mjesečnih rata.
Najveće interesovanje vlada za Ulcinj, dok je interesovanje za Žabljak znatno manje — prije svega zbog cijene koja iznosi od 21 do 25 eura dnevno, što je za mnoge budvanske penzionere i dalje značajan izdatak.
Traže dostojanstvo, a ne luksuz
Poruka iz budvanskog Udruženja penzionera nadležnima i javnosti je jasna: stariji sugrađani ne traže nikakav luksuz, ali ne smiju biti zaboravljeni niti prepušteni sudbini na marginama društva.
"Oni zahtijevaju osnovno ljudsko dostojanstvo i uvažavanje za sve što su tokom svog poštenog i dugog radnog vijeka izgradili i doprinijeli zajednici", zaključuje Zec.