Omaž filozofu evropskog formata: Filozofska zaostavština Vladimira Vukićevića predstavljena na Trgu pjesnika

Književni program 40. festivala Grad teatar nastavljen je sinoć na Trgu pjesnika predstavljanjem Izabranih djela prof. dr Vladimira Vukićevića, objavljenih u izdanju izdavačke kuće CID i Univerziteta Donja Gorica. Trotomno izdanje objedinjuje studije „Logika i vrijeme - u fenomenološkoj filozofiji Martina Hajdegera“, „Sofokle i Hajdeger“ i „Sezanova realizacija - slikarstvo i zadatak mišljenja“.

O naučnoj i filozofskoj zaostavštini dugogodišnjeg profesora na njemačkim i crnogorskim univerzitetima govorili su akademik Dragan Vukčević, prof. dr Luka Rakojević i prof. dr Vladimir Vujošević.

Glavna urednica festivalskog programa, Svetlana Ivanović, navodi da je ovo veče imalo poseban značaj za jubilarno izdanje festivala, ističući da je profesor Vukićević bio dugogodišnji prijatelj Grada teatra i žitelj Budve. Ona navodi da su povodom objavljivanja njegovih Izabranih djela pozvani njegovi najbliži saradnici kako bi publiku bliže upoznali sa različitim aspektima njegove misli.

Prof. dr Luka Rakojević navodi da je Vladimir Vukićević bio mislilac briljantnog uma koji se neprestano usavršavao, podsjećajući na njegovu erudiciju, jedinstven pristupu nastavi i osoben odnos prema studentima. Rakojević navodi tri ključne misli iz Vukićevićevog rada: Sezanovo slikarstvo i zadatak mišljenja, realizaciju kao slikarsko napredovanje u razumijevanju prirode, te neophodnost postavljanja pitanja estetike u vezi sa logikom radi razumevanja umjetničkog djela.

Prof. dr Vladimir Vujošević navodi da je Vukićević bio filozof svjetskog ranga, ističući da u njegovom radu Sezanovo djelo ne služi samo kao ilustracija teorije, već kao umjetnost koja traži sopstveno objašnjenje. Vujošević navodi da je Sezan izumio boju, obnovio kulturnu instituciju slike i izmijenio renesansnu perspektivu, naglašavajući da Vukićevićeva analiza precizno osvjetljava dublji cilj koji je umjetnik želio da postigne.

Akademik Dragan Vukčević navodi da je Vukićević pripadao pojedincima koji predstavljaju „pojavu“ – ljudima sa misijom čiji je život u službi ideje. Vukčević navodi da je među društvenim pozivima poziv mišljenja jedan od najuzvišenijih, te dodaje da je Vukićević bio mislilac koji je svojim radom dosegao evropski nivo misli svog doba. On navodi da je društvo u Vukićeviću imalo izuzetnu ličnost, zaključujući da njegovo ime treba čuvati sjećanjem, a njegovo djelo čitanjem.