Posljednja poruka Patrika Stjuarta: Prije smrti govorio o ljubavi koja pobjeđuje vrijeme

Britanski glumac Patrik Stjuart, koji je preminuo u 87. godini, tokom života bio je veliki poštovalac djela Vilijama Šekspira. Posebno mjesto u njegovom srcu zauzimali su pjesnikovi soneti, o kojima je govorio i u jednom od posljednjih video-snimaka objavljenih na svom Instagram profilu.

U snimku se osvrnuo na iskustvo snimanja Šekspirovih soneta i emocije koje je želio da prenese slušaocima, ističući koliko su ove pjesme i danas značajne.

„Nadam se da je to donijelo zadovoljstvo i probudilo radoznalost, ali više od svega želim da je pokazalo koliko ljubav može biti različita i koliko različitih oblika može imati“, poručio je Stjuart.

U aprilu ove godine objavio je audio-knjigu „Patrick Stewart Performs the Complete Sonnets of William Shakespeare“, u kojoj je recitovao svih 154 Šekspirovih soneta.

Pored interpretacije stihova, podijelio je i svoja razmišljanja o njihovom značenju, posebno o ljubavi, gubitku i složenosti ljudskih osjećanja.

Tokom pandemije svakog dana recitovao po jedan sonet

Stjuartova ljubav prema Šekspiru trajala je decenijama, a naročito je došla do izražaja tokom pandemije koronavirusa 2020. godine.

Dok su ljudi širom svijeta provodili vrijeme u svojim domovima, glumac je na Instagramu pokrenuo projekat „A Sonnet a Day“, odnosno „Sonet dnevno“. Svakog dana objavljivao je snimak na kojem recituje po jedan Šekspirov sonet, a njegove interpretacije ubrzo su privukle veliku pažnju javnosti.

Sve je počelo 21. marta 2020. godine, kada je objavio snimak na kojem recituje 116. sonet, posvećen postojanoj ljubavi koja odolijeva promjenama i prolasku vremena.

Nakon brojnih pozitivnih reakcija, odlučio je da nastavi projekat i već narednog dana počeo da objavljuje sonete redom.

Ideju za svakodnevne snimke dobio je od supruge Sani Ozel. Stjuart je kasnije ispričao da joj je jedne večeri tokom pandemije recitovao 116. sonet, nakon čega mu je predložila da svoje interpretacije podijeli na društvenim mrežama i tako ljudima uljepša dane provedene u izolaciji.

Projekat je postao veoma popularan, a glumac je na kraju pročitao svih 154 soneta, približavajući Šekspirovu poeziju publici na jednostavan i neposredan način.

Šekspir ga je pratio još od djetinjstva

Stjuartova povezanost sa Šekspirovim djelima počela je još u djetinjstvu. Glumac je više puta govorio da su ga pratila od dvanaeste godine i da su snažno uticala na njegov život i glumačku karijeru.

Godine 1966. pridružio se uglednoj britanskoj pozorišnoj trupi Royal Shakespeare Company, u kojoj je proveo više od 15 godina. Tokom karijere igrao je u brojnim Šekspirovim dramama, među kojima su „Magbet“, „Hamlet“ i „Bura“.

U intervjuu za Šekspirovu biblioteku Folger, u aprilu ove godine, rekao je da mu je ponovno snimanje soneta predstavljalo osjećaj povratka kući.

Priznao je da ga je iznenadilo koliko su pojedini soneti jednostavni i razumljivi, dok su drugi izuzetno složeni. Posebno ga je fascinirala činjenica da stihovi nastali prije više od četiri vijeka i dalje govore o osjećanjima koja ljudi prepoznaju u savremenom svijetu.

Omiljeni sonet govori o ljubavi koja odolijeva vremenu

Među svih 154 soneta, posebno mjesto za Stjuarta imao je 116. sonet, koji govori o ljubavi koja ostaje postojana čak i kada se okolnosti promijene.

Glumac je smatrao da se njegova najveća snaga krije upravo u poruci da prava ljubav može da izdrži iskušenja i protok vremena.

Ta ideja bila je i jedna od glavnih poruka koju je želio da prenese publici svojim interpretacijama. Za njega Šekspirovi stihovi nijesu bili samo dio književne baštine već i način da se razumiju ljudska osjećanja, odnosi i prolaznost života.

Ljubav prema Šekspiru tako je ostala važan dio Stjuartovog umjetničkog identiteta, od prvih pozorišnih uloga do njegovih posljednjih projekata posvećenih poeziji.