Udruženje Vasojevića Primorja i Boke odalo počast nevinim žrtvama u Murinu

Udruženje Vasojevića Primorja i Boke, predvođeno predsjednikom Radkom Garčevićem, položilo je danas vijenac u Murinu povodom 27 godina od NATO bombardovanja, odajući počast nevinim civilnim žrtvama koje su stradale u ovom mjestu 1999. godine. Polaganjem vijenca evocirane su uspomene na jedan od najtragičnijih trenutaka novije istorije, uz poruku da se imena stradalih – Vukića Vulevića, Manojla Komatine, Milke Kočanović, te djece Miroslava Kneževića, Olivere Maksimović i Julije Brudar – moraju trajno čuvati od zaborava kao simbol nevinog stradanja i vječna opomena na posljedice rata.

Predstavnici Udruženja su tokom ceremonije oštro osudili tadašnju agresiju, naglašavajući da ona predstavlja teško kršenje međunarodnog prava i osnovnih humanih principa. „Stradanje civilnog stanovništva, a naročito djece, zločin je koji se ne smije zaboraviti niti relativizovati“, poručeno je sa skupa uz duboko saučešće porodicama koje i skoro tri decenije kasnije žive sa neizlječivim bolom.

U fokusu ovogodišnjeg obilježavanja bio je i apel upućen državnim institucijama da preuzmu odgovornost prema istorijskoj istini. Iz Udruženja je naglašeno da je „neophodno da se i država Crna Gora jasno i institucionalno izjasni i nedvosmisleno osudi stradanje civila u Murinu, kao i sam čin bombardovanja, jer je to važno za istinu, pravdu i dostojanstvo žrtava“. Ovakav korak se vidi kao moralni dug prema onima koji su stradali bez krivice na sopstvenom pragu.

Govoreći o identitetu naroda ovog kraja, predstavnici Udruženja su istakli da su ljudi sa ovog prostora kroz istoriju često bili izloženi teškim iskušenjima, ali da su uprkos svemu očuvali svoj slobodarski duh. „Murino ostaje jedan od najtežih simbola civilnog stradanja koji obavezuje sve generacije da njeguju kulturu sjećanja i istine“, naveli su organizatori, dodajući da je zajednička dužnost svih građana da čuvaju uspomenu na žrtve kako bi se na temeljima takvog pamćenja gradilo društvo zasnovano na miru i ljudskom dostojanstvu.

Zaključeno je da se stradanje u Murinu nikada ne smije umanjivati, te da polaganje vijenca predstavlja trajnu obavezu Udruženja da sjećanje na nevinu krv ostane živo kao najsnažnija poruka budućim generacijama da se slične tragedije više nikada ne ponove.