Marković: Budva mog djetinjstva danas je neprepoznatljiva, ali srećom, još postoji prostor da grad postane lijep za život
Budva, nekada mirno mediteransko utočište poznato po porodičnom turizmu, danas je jedno od najintenzivnije urbanizovanih turističkih središta na Jadranu.
Nekadašnji predsjednik opštine Veselin Marković ocjenjuje da je grad tokom posljednjih decenija prošao kroz gotovo potpunu transformaciju, toliko da današnja Budva teško liči na onaj mali grad njegovog djetinjstva.
„Budva je tokom poslednjih decenija temeljno promijenila svoje lice. Od grada prepoznatljivog po porodičnom turizmu i snažnom lokalnom identitetu, prerasla je u urbano i građevinski intenzivno središte crnogorskog turizma“, rekao je Marković.
Prema njegovim riječima, riječ je gotovo o dva različita grada – onom nekadašnjem i ovom današnjem.
Prisjećajući se djetinjstva, Marković opisuje Budvu kao mali gradić sa starim gradom u središtu, nekoliko kuća u polju i mirnim kvartovima poput Podkošljuna i Babinog Dola.
„Škola nam je bila tu ispred starog grada. Srednju školu nismo imali i morali smo ići van Budve, ali najljepši dio tog školovanja bio je upravo dolazak od Podkošljuna do starog grada i povratak nazad. To su zaista bila lijepa druženja. Bio je Podkošljun, bilo je nešto malo Babin Do i to je bila Budva. I malo nešto pet–šest kuća u polju, a danas, ko bi se iz tog perioda probudio, ne bi mogao grada prepoznati. Na sreću i na žalost, svi srećni gradovi se razvijaju, postaju veći, i te uspomene koje nestaju teško padaju, ali to je cijena progresa“, rekao je Marković.
Razvoj Budve donio je kapital i nove sadržaje, ali i ozbiljna opterećenja prostora.
Nekadašnja struktura grada, kako je rekao, zasnovana je na manjim hotelima, privatnom smještaju i mediteranskom ambijentu, postupno je ustupala mjesto velikim kompleksima, apartmanskoj gradnji i ubrzanom širenju infrastrukture.
„Veliki problem je što Budva nije razvila infrastrukturu prije nego što je počela masovna gradnja. Nemamo ulice kroz koje bi normalno mogli da prođemo, parkirališta, trotoare kojima bi žene sa kolicima mogle proći. Srećom, riješeno je pitanje vodosnabdjevanja, ali Budva više nije onaj grad u kojem je lijepo živjeti kao ranije“, kazao je Marković.
On podsjeća da je u pojedinim periodima postojala jasno definisana vizija razvoja, ali da su prioriteti često mijenjani pod uticajem tržišta, investicionih ciklusa i turističke sezone.
„Prostori koji su nekad bili javno dostupni danas su ograđeni i nedostupni građanima. Stare kuće iz mog djetinjstva više ne postoje jer su na njihovom mjestu stambene zgrade. Ali srećom, postoji još prostora da Budva postane potpuno funkcionalna i lijepa za život, naročito u zaleđu opštine, koji je možda i najljepši dio Budve“, rekao je Marković.
Marković je istakao da duh stare Budve ipak opstaje u nekim simbolima, poput škole Stefan Mitro Ljubiša.
„Čega se jako rado sjećam, to je današnja osnovna škola Stefan Mitro Ljubiša, u kojoj smo mi bili prva generacija koja je ušla 1978. godine. Vidim da se rekonstruiše i sredi, ali tada je bio najljepši školski objekat u Crnoj Gori. Sjećam se zajedničkog prostora i manjeg broja učionica s najvećom nostalgijom“, kazao je on.
Između Budve nekad i Budve danas, ostaje otvoreno pitanje da li je grad uspio da sačuva sopstveni identitet ili je dinamika razvoja nadmašila planske i infrastrukturne kapacitete.
D.B.
Izvor: TV Budva