Utvrđivanje poreza na nepokretnosti: Kako se dolazi do tržišne vrijednosti objekta?

Proces utvrđivanja poreza na nepokretnosti zasniva se na preciznoj zakonskoj metodologiji i definisanju tržišne vrijednosti građevinskog objekta.

Tržišna vrijednost objekta dobija se tako što se prosječna tržišna cijena metra kvadratnog, zavisno od namjene, pomnoži sa površinom objekta, a zatim koriguju koeficijentom kvaliteta, koeficijentom lokacije i umanji po osnovu starosti objekta.

Način određivanja prosječne tržišne cijene metra kvadratnog detaljno je opisan u članu 6b Zakona o porezu na nepokretnosti.

Ukoliko Uprava nadležna za poslove statistike ne objavi prosječnu tržišnu cijenu kvadrata novoizgrađenog stambenog objekta za konkretnu jedinicu lokalne samouprave, uzima se zvanični podatak o prosječnoj cijeni na nivou Crne Gore, koji se potom koriguje opštinskim korektivnim koeficijentom.

Tako je prosječna cijena kvadrata u prošloj godini iznosila 2.212,80 eura, a na nju je primijenjen opštinski korektivni koeficijent propisan članom 3 Odluke o porezu na nepokretnosti.

Prema pomenutoj Odluci, opštinski korektivni koeficijent definisan je prema namjeni objekta:

• 1,20 za stambene objekte;
• 1,40 za poslovne objekte, poslovne prostorije i stambeno-poslovne objekte;
• 0,70 za pomoćne objekte, nestambeni prostor, garaže, garažna mjesta, podrume i ostale objekte.

Iz Uprave lokalnih javnih prihoda naglašavaju da u postupku utvrđivanja poreza nije primijenjen nijedan parametar kako bi porez bio uvećan. Ovaj organ svake godine obradi od 3.000 do 4.000 novih predmeta, dok se uz postojeće predmete u sistemu na godišnjem nivou obradi više od 50.000 rješenja.